7 வயதில் கடத்தப்பட்ட மகள்... 9 ஆண்டுகள் கழித்து மீண்டும் தாயின் அரவணைப்பில்!

சில கதைகள் திரைப்படங்களையும் மிஞ்சிவிடும். இது அப்படிப்பட்ட ஒரு நிஜ வாழ்க்கை கதை.

7 வயதான சிறுமி பூஜா ஒருநாள் திடீரென காணாமல் போனாள். பள்ளியில் இருந்து வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்த அந்த சிறுமி எங்கே சென்றாள்? யார் அழைத்துச் சென்றார்கள்? என்ற எந்த தகவலும் கிடைக்கவில்லை.

போலீசார் பல கோணங்களில் விசாரணை நடத்தியபோதும், ஒரு சிறிய தடயம்கூட கிடைக்கவில்லை. நாட்கள் மாதங்களாகவும், மாதங்கள் ஆண்டுகளாகவும் மாறின.

ஆனால் ஒரு தாய் மட்டும் தனது மகள் திரும்பி வருவாள் என்ற நம்பிக்கையை கைவிடவில்லை.

 மகளின் புகைப்படத்தை ஆயிரக்கணக்கான போஸ்டர்களாக அச்சடித்து,

வீடு வீடாகச் சென்று விசாரித்து,

 தெருக்கள், பேருந்து நிலையங்கள், சந்தைகள் என பல இடங்களில் தேடி அலைந்தார்.

"என் மகளை பார்த்தீர்களா?" என்ற ஒரு கேள்வியுடன் ஒவ்வொரு நாளையும் கடந்து வந்தார் அந்த தாய்.

9 ஆண்டுகள்...

ஆம், முழு 9 ஆண்டுகள்!

ஆனால் அந்த தாயின் நம்பிக்கை மட்டும் குறையவில்லை.

இதற்கிடையில், குழந்தை இல்லாத ஒரு தம்பதி பூஜாவை கடத்திச் சென்று தங்களது மகளாக வளர்த்தனர். சிறுவயதில் அன்பாக வளர்த்தாலும், பின்னர் அவர்களுக்கு சொந்த குழந்தை பிறந்ததும் பூஜாவின் வாழ்க்கை மாறியது.

வீட்டு வேலைகள், அவமானங்கள், கொடுமைகள், பட்டினி...

தான் இந்த குடும்பத்தின் உண்மையான மகள் அல்ல என்ற சந்தேகம் பூஜாவுக்கு பல ஆண்டுகளாக இருந்தது.

ஒருநாள் வளர்ப்பு தந்தை மது போதையில்,

"நீ என் சொந்த மகள் இல்லை" என்று கூறியபோதுதான் அந்த சந்தேகம் உறுதியானது.

அதன்பிறகு தனது உண்மையான அடையாளத்தைத் தேட ஆரம்பித்த பூஜா, நண்பரின் உதவியுடன் இணையத்தில் தேடியபோது, சிறுவயதில் காணாமல் போன குழந்தை பற்றிய பழைய போஸ்டரில் தனது முகத்தையே கண்டார்.

அந்த போஸ்டரில் இருந்த தொலைபேசி எண்ணை தொடர்பு கொண்டபோது, மறுமுனையில் பேசிக்கொண்டிருந்தவர் அவரது உண்மையான தாயின் அண்டை வீட்டார்.

அந்த நொடியில் 9 ஆண்டுகளாக பிரிந்திருந்த தாய் மற்றும் மகள் மீண்டும் இணைந்தனர். 

பின்னர் போலீசில் புகார் அளிக்கப்பட்டு விசாரணை நடத்தப்பட்டது. பூஜாவை கடத்திய தம்பதியர் கைது செய்யப்பட்டனர்.

"குழந்தை இல்லாத ஏக்கத்தில் செய்த தவறு" என்று அவர்கள் கூறியிருந்தாலும், ஒரு குழந்தையை பெற்றோரிடமிருந்து பிரிப்பது மன்னிக்க முடியாத குற்றம் என்பதில் யாருக்கும் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.

🙏 இந்த சம்பவம் நமக்கு ஒரு விஷயத்தை நினைவூட்டுகிறது...

ஒரு தாயின் அன்பை காலமும் தோற்கடிக்க முடியாது.

தூரமும் பிரிக்க முடியாது.

நம்பிக்கையும் விடாமுயற்சியும் இருந்தால் அதிசயங்கள் கூட நிகழும்.

9 ஆண்டுகள் சிந்திய கண்ணீருக்கு இறுதியில் கிடைத்த பதில் — தனது மகளின் ஒரு "அம்மா" என்ற அழைப்பு!

❤️ தாயின் அன்பிற்கு ஈடு இந்த உலகில் எதுவும் இல்லை!

👏 அந்த தாயின் விடாமுயற்சிக்கும், நம்பிக்கைக்கும் ஒரு பெரிய சல்யூட்!