நிலாச்சோறும் நிஜங்களும்!!

 

இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மலர்ந்த நட்பின் நினைவுகளும் வாழ்வியல் உண்மைகளும்

மொட்டை மாடி முழுவதும் நிலவின் வெள்ளி வெளிச்சம் அள்ளித் தெளிக்கப்பட்டிருந்தது. காற்றில் கலந்திருந்த சிரிப்பொலிகளும், பாத்திரங்களின் ஓசைகளும் அந்த இரவை இன்னும் இனிமையாக்கின.

இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, பள்ளிப் பருவத்தில் இணைந்திருந்த ஆறு நண்பர்கள், தங்களின் வாழ்க்கைத்துணைகளுடன் மீண்டும் ஒரே இடத்தில் சந்தித்திருந்தனர். காலம் பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியிருந்தாலும், அவர்களுக்கிடையிலான நட்பின் வெப்பம் மட்டும் மாறவில்லை.

“டேய் கார்த்தி, அன்னைக்கு பிடிடி பீரியட்ல நீ பண்ண வேலை ஞாபகம் இருக்கா?” என்று ரமேஷ் சிரித்தபடி கேட்ட அந்த நொடியில், காலம் இருபது ஆண்டுகள் பின்னோக்கி நகர்ந்தது.

வகுப்பறை குறும்புகள், ஆசிரியர்களிடம் வாங்கிய கண்டிப்புகள், கேண்டீனில் செய்த கடன்கள், பள்ளி மைதானத்தில் பகிர்ந்து கொண்ட உணவுகள் என ஒவ்வொரு நினைவும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உயிர் பெற்றன.

அந்த நினைவுகளுக்குள் பள்ளிப் பருவத்தின் சிறு சிறு காதல் கதைகளும் வந்து சென்றன. அன்று ஒருவருக்கொருவர் ஜோடியாக இருப்பார்கள் என்று நண்பர்களால் கிண்டல் செய்யப்பட்ட பலர், இன்று வேறு வேறு வாழ்க்கைப் பாதைகளில் பயணித்து, தங்களின் துணைகளுடன் அந்த இரவில் அமர்ந்திருந்தனர்.

“அப்போ உன்னைக் கிண்டல் பண்ணினப்பவெல்லாம் நான் உண்மையிலேயே அழுதிருக்கேன்டா,” என்று ரமேஷின் மனைவி சுதா, கார்த்தியைப் பார்த்து சிரித்தாள்.

அந்த இடத்தில் இருந்தது ஒரு அழகான புரிதல். கடந்த கால குறும்புகளையும் நினைவுகளையும், தங்களின் வாழ்க்கைத்துணைகளின் முன்னிலையில் எந்தத் தயக்கமும் இல்லாமல் பகிர்ந்து கொள்ளும் அளவிற்கு அந்த நட்பு முதிர்ச்சி பெற்றிருந்தது.

காதலும் வாழ்க்கையும் சொல்லும் பாடங்கள்

பேச்சு மெல்ல அவர்களின் தற்போதைய வாழ்க்கையை நோக்கி நகர்ந்தது.

அந்த ஆறு நண்பர்களில் அருணும் திவ்யாவும் மட்டுமே பள்ளிப் பருவத்தில் மலர்ந்த காதலை திருமணத்தில் இணைத்தவர்கள். மற்ற நால்வரும் குடும்பங்களின் சம்மதத்துடன், பின்னர் அறிமுகமான துணைகளுடன் வாழ்க்கைப் பயணத்தைத் தொடங்கியவர்கள்.

“பள்ளிக்காலத்திலிருந்தே ஒருவரை ஒருவர் தெரிந்து கொண்டதற்கு ஒரு சிறப்பு இருக்கிறது. அவர்களின் குணம், விருப்பம், கோபம் எல்லாமே முன்பே தெரிந்திருக்கும். அதனால் புரிதல் எளிதாக இருக்கும்,” என்று அருண் கூறினான்.

அதற்கு ரமேஷின் மனைவி மேகா புன்னகையுடன் பதிலளித்தாள்:

“அது உண்மைதான். ஆனால் புதிதாக ஒருவரை வாழ்க்கையில் ஏற்றுக் கொண்டு, அவர்களின் விருப்பங்கள், பழக்கங்கள், கனவுகள் என ஒவ்வொன்றையும் காலப்போக்கில் அறிந்து கொள்வதிலும் ஒரு தனி அழகு இருக்கிறது. ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புதிய தேடலாக மாறுகிறது.”

அந்த வார்த்தைகளை அனைவரும் ஏற்றுக் கொண்டனர்.

காதலித்து திருமணம் செய்தவர்களின் வாழ்க்கையில் நீண்ட கால அறிமுகமும் புரிதலும் ஒரு பலமாக இருந்தது. அதே நேரத்தில், புதிய உறவில் இணைந்தவர்களின் வாழ்க்கையில் ஒருவரை ஒருவர் அறிந்து கொள்ளும் பயணமும், புதிதாக உருவாகும் பாசமும் ஒரு தனித்துவமான மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.

வாழ்க்கை முறைகள் வேறுபட்டாலும், மகிழ்ச்சியை உருவாக்குவது அன்பும் புரிதலுமே என்பதை அந்த இரவு அவர்களுக்கு உணர்த்தியது.

நட்பு குடும்பங்களையும் இணைக்கும் போது

“சரி, சரி… வாழ்க்கைத் தத்துவம் பேசியது போதும். நிலாச்சோறு தயார். எல்லாரும் வாங்க!” என்று கார்த்தியின் மனைவி அழைத்ததும் அனைவரும் சிரித்தபடி ஒன்றாக அமர்ந்தனர்.

ஒரு பெரிய தட்டில் சுடச்சுடச் சோறும் குழம்பும் கலந்து, அன்புடன் உருண்டைகளாக அனைவருக்கும் பரிமாறப்பட்டது.

இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு பள்ளி மைதானத்தில் நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்ட மதிய உணவின் அதே உணர்வு, இப்போது அவர்களின் வாழ்க்கைத்துணைகளுடனும் தொடர்ந்தது.

அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தபோது நண்பர்களுக்கு ஒரு உண்மை புரிந்தது:

உண்மையான நட்பு என்பது நண்பர்களுக்குள் மட்டும் முடிவடைவதல்ல. அது அவர்களின் குடும்பங்களையும் அன்போடு இணைத்துக் கொள்ளும் ஒரு உறவாக மாறும்போதுதான் அதன் முழுமை வெளிப்படுகிறது.

நிலவொளியில் நனைந்த அந்த மொட்டை மாடி, இருபது வருட இடைவெளியை அழித்து, பழைய நினைவுகளையும் புதிய உறவுகளையும் ஒரே பந்தத்தில் இணைத்தது.

அந்த இரவு அவர்களுக்கு ஒரு உண்மையை மீண்டும் நினைவூட்டியது —

காலம் மனிதர்களை மாற்றலாம்; ஆனால் உண்மையான நட்பையும் அன்பையும் அழிக்க முடியாது.

நிலவன்

நன்றி - முகநூல்