சந்நிதி முருகனின் அருளால் 30 ஆண்டுகளாக மணி அடிக்கும் அம்மையார்!

“எனக்கு எல்லாவற்றையும் முருகன்தான் தருகின்றார்… எனக்கு ஒரு குறையும் இல்லை!”

யாழ்ப்பாணம் – தொண்டைமனாறு சந்நிதி முருகன் ஆலயத்தில் ஒலிக்கும் காண்டாமணியின் ஓசைக்குப் பின்னால், ஏறத்தாழ மூன்று தசாப்தங்களாகத் தொடரும் ஒரு பக்தையின் அர்ப்பணிப்பும் இருக்கிறது.

தினமும் நீராடி, உடலாலும் உள்ளத்தாலும் தன்னைத் தூய்மைப்படுத்திக் கொண்ட பின்னரே ஆலயத் தொண்டைத் தொடங்கும் அந்த அம்மையார், வயது முதிர்ந்த நிலையிலும் தனது கடமையைத் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றார்.

அன்றும் வழமைபோல ஆலயத் தொண்டுக்குத் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார். சற்று நேரமாகிவிட்டது. ஆயத்த மணியும் மூலஸ்தானத்தில் ஒலித்துவிட்டது.

ஆலயத்துடன் மேற்குத் திசையில் அமைந்துள்ள தீர்த்தக் கேணியில் அவசரமாக நீராடிக் கொண்டிருந்த அவரை, அதைவிட அவசரமாகத் தேடி வந்தது ஒரு நாய்.

அம்மையாரைக் கண்டதும் அது குரைத்துக் கொண்டே அவரது கால்களை நக்கியது. பின்னர் அவரை நோக்கி குறிப்பிட்ட சைகைகளையும் செய்தது.

அந்தச் சைகையின் அர்த்தம் அவருக்கு நன்றாகவே தெரியும்.

“விரைந்து வாருங்கள்… சந்நிதியானுக்கு மணி அடிக்க வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டது!”

இதற்கு முன்னரும் பலமுறை அந்த நாய் இவ்வாறு வந்து அவரை நினைவூட்டியிருக்கிறது. அதனால் அந்த வாயில்லா உயிரின் மொழியையும் அவர் புரிந்துகொண்டிருக்கிறார்.

சந்நிதியானுக்கு மட்டுமல்ல…

அந்த ஆலயத்தைச் சுற்றி வாழும் உயிர்களுக்கும் தாம் பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கிறது என்பதுபோல, அவற்றின் அன்பையும் அவர் மதித்து வருகிறார்.

நடந்தால் விழுந்துவிடுவாரோ என்று தோன்றும் அளவுக்கு உடல் தளர்ந்திருந்தாலும், நம்மில் பலராலும் செய்ய முடியாத ஒரு அரிய தொண்டை அவர் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

ஆலயத்தில் அபிஷேகங்களும் பூசைகளும் நடைபெறும் வேளைகளில், காண்டாமணியும் தொடர்ந்து ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும். அந்த மணியை ஒலிக்கச் செய்பவர் இவர்தான்.

சில சந்தர்ப்பங்களில் மணிக்கணக்கில் தொடர்ந்து காண்டாமணி ஒலிப்பதையும் பக்தர்கள் அவதானித்திருக்கலாம்.

பருத்தித்துறையைச் சொந்த இடமாகக் கொண்ட இவர், ஏறத்தாழ 30 ஆண்டுகளாக சந்நிதி முருகனின் அருளையும் துணையையும் நம்பி, சந்நிதி ஆலயத்தில் இந்தத் தொண்டைத் தொடர்ந்து செய்து வருகின்றார்.

வழமைபோல  அவரைச் சந்தித்து உரையாடியபோது, அவரது பதில் மிகவும் எளிமையானதாக இருந்தது.

“எனக்கு எல்லாவற்றையும் முருகன்தான் தருகின்றார். அதுமட்டுமல்ல… நான் கேட்பவற்றையும் அவர் தவறாமல் செய்து தருகின்றார். எனக்கு ஒரு குறையும் இல்லை.”

வாழ்க்கையில் குறைகள் பல இருந்தாலும் அவற்றைப் பெரிதுபடுத்தாமல், கிடைத்த அனைத்தையும் முருகனின் அருளாக ஏற்றுக்கொள்ளும் அந்த மனநிறைவு உண்மையிலேயே வியப்புக்குரியது.

உடல் தளர்ந்தாலும் தொண்டு தளரவில்லை.

வயது முதிர்ந்தாலும் பக்தி குறையவில்லை.

காலம் கடந்தாலும் கடமை கைவிடப்படவில்லை.

அவர் ஒலிக்கும் காண்டாமணியின் ஓசை வெறும் ஆலய மணியோசையல்ல.

அது 30 ஆண்டுகளாகத் தொடரும் ஒரு பக்தையின் அர்ப்பணிப்பின் ஓசை.

அந்த ஓசையை மறந்துவிடாமல் நினைவூட்டுவதற்கும் அங்கே ஒரு வாயில்லா உயிர் இருக்கிறது.

சந்நிதி முருகனின் அருளில் வாழும் அந்த அம்மையாருக்கும், அவருடைய தொண்டை நினைவூட்டும் அந்த நாய்க்கும்—சந்நிதி மண்ணில் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு கடமை இருக்கிறது.