இது கதையல்ல!!

 


கொச்சி. ராத்திரி 11 மணி. எம்ஜி ரோடு. 


எல்லா கடையும் மூடியாச்சு. ரோடு வெறிச்சோடி கிடக்கு. ஆனா ஒரு தெருவிளக்கு கீழ மட்டும் உயிர் இருந்துச்சு.


ஒரு பையன். வயசு 21. ஸ்விக்கி டி-ஷர்ட். பக்கத்துல பெரிய ஆரஞ்சு பேக். மடியில ஒரு புத்தகம். "Deutsch Lernen - German". 


பேரு அகில். கண்ணு புத்தகத்துல. வாய் முணுமுணுக்குது. "Ich... Ich bin... Ich bin Akhil."


போன் அடிச்சது. ஸ்விக்கி ஆர்டர். 


"சார். 10 நிமிஷம். வந்துடுறேன் சார்."


புத்தகத்தை மடிச்சு பேக்ல வச்சான். சைக்கிள் எடுத்தான். பறந்தான். பிரியாணி. கஸ்டமர் வீடு. டெலிவரி. "தேங்க் யூ சார். 5 ஸ்டார் போடுங்க சார்."


திரும்ப அதே தெருவிளக்கு. அதே புத்தகம். 


ஒரு நாள் ஒரு கார்காரன் வீடியோ எடுத்தான். "பாருங்க மக்களே. டெலிவரி பையன். ராத்திரி 11 மணிக்கு படிக்கிறான். சல்யூட்."


வீடியோ வைரல். லட்சம் வியூஸ். கமெண்ட். "ஹீரோ". "இன்ஸ்பிரேஷன்". "கடவுள் உன்ன ஆசீர்வதிக்கட்டும் தம்பி."


அகிலுக்கு தெரியாது. அவன் படிச்சுட்டே இருந்தான். ஏன்னா அவனுக்கு நேரம் இல்ல.


அகில் யாரு.


வயநாடு. சின்ன கிராமம். அப்பா கூலி வேலை. அம்மா வீட்டு வேலை. ரெண்டு தம்பிங்க. வீட்ல ஓட்டை. மழை வந்தா ஒழுகும்.


+2 முடிச்சான். 92%. ஆனா காலேஜ். காசு இல்ல. 


அப்பா சொன்னாரு. "மோனே. நான் படிக்கல. ஆனா நீ படிக்கணும். நர்ஸ் ஆகணும். வெளிநாடு போகணும். நம்ம குடும்பம் கரை ஏறணும்."


அகில் கொச்சிக்கு வந்தான். பாக்கெட்ல 2000 ரூபா. ஒரு ஜோடி துணி. ஒரு கனவு. ஜெர்மனி. நர்சிங்.


பகல். கோதே அகாடமி. ஜெர்மன் கிளாஸ். பீஸ் 8000 மாசம். 


ராத்திரி. ஹோட்டல். பாத்திரம் கழுவுற வேலை. சம்பளம் 6000. 


இடையில. ஸ்விக்கி. சைக்கிள். ஒரு டெலிவரிக்கு 20 ரூபா. நாளைக்கு 20 ஆர்டர். 400 ரூபா.


தூக்கம். 3 மணி நேரம். பஸ் ஸ்டாண்ட். தெருவிளக்கு. 


அம்மா போன் பண்ணுவாங்க. "மோனே. சாப்டியா."


"ஆமா அம்மா. ஹோட்டல் சாப்பாடு. பிரியாணி தினமும்." பொய். பார்சல் கேன்சல் ஆனா மட்டும் தான் சாப்பாடு. இல்லனா தண்ணி. பிஸ்கட்.


ஒரு நாள் கோதே அகாடமி டைரக்டர் கூப்பிட்டாரு. "அகில். உன் வீடியோ பார்த்தேன். நீ ஏன் ராத்திரி ரோட்டுல படிக்கிற."


அகில் தலை குனிஞ்சான். "சார். ரூம் வாடகை 3000. கரண்ட் பில். அதான் சார். தெருவிளக்கு ஃப்ரீ."


டைரக்டர் கண்ணு கலங்கிடுச்சு. "அகில். நாளைல இருந்து நீ இங்கயே படி. ஏசி ரூம். லைப்ரரி. ராத்திரி 10 மணி வரைக்கும். பீஸ். அடுத்த மாசம் இருந்து நீ பாதி கட்டு. மீதி ஸ்காலர்ஷிப்."


அகில் கால்ல விழுந்தான். "சார். நான்..."


"ஒன்னு மட்டும். நீ ஜெர்மன் பாஸ் பண்ணி, நர்ஸ் ஆனதும், இன்னொரு அகிலுக்கு ஹெல்ப் பண்ணு. அது போதும்."


6 மாசம். அகில் B1 லெவல் பாஸ். 95%. 


அகாடமியே ஷாக். "இவன் ராத்திரி டெலிவரி பண்றான். பகல் ஹோட்டல். எப்ப படிச்சான்."


அகில் சிரிச்சான். "சார். டெலிவரி போகும் போது ஹெட்போன். ஜெர்மன் ஆடியோ. கஸ்டமர் வெயிட் பண்ணும் போது புக். சிக்னல்ல நிற்கும் போது வெர்ப். நேரம் இல்லனு சொல்லாதீங்க சார். நேரத்த உருவாக்கணும்."


ஒரு நாள் அகாடமில அறிவிப்பு. "ஜெர்மன் டீச்சர் வேலை. பார்ட் டைம். A2 லெவல் சொல்லி கொடுக்கணும்."


அகில் அப்ளை பண்ணான். செலக்ட். மாசம் 15000.


அன்னைக்கு அகில் ஸ்விக்கி பேக்கை கழட்டினான். ஹோட்டல் வேலைய ரிசைன் பண்ணான். அழுதான். 


ஏன்னா 2 வருஷம். அந்த பேக் தான் அவனுக்கு சோறு போட்டுச்சு. தெருவிளக்கு தான் அவனுக்கு வெளிச்சம் கொடுத்துச்சு.


இன்னைக்கு. 


அகில் வயநாடு வீட்ல. புது வீடு. கான்கிரீட். ஒழுகல. அப்பா அம்மா சிரிக்கிறாங்க. தம்பிங்க ஸ்கூல் யூனிபார்ம்.


கையில பிளைட் டிக்கெட். செப்டம்பர் 30. கொச்சி டு பிராங்க்பர்ட். 3 வருஷம். நர்சிங். ஃப்ரீ. ஸ்டைபண்ட் வேற.


அம்மா கட்டிப்பிடிச்சு அழுதாங்க. "மோனே. நீ போய்ட்டா..."


"அம்மா. 3 வருஷம் தான். வருவேன். பெரிய ஆளா. அப்புறம் நீங்க எல்லாரும் ஜெர்மனி. வாக்கு கொடுக்குறேன்."


ராத்திரி அகில் கொச்சி எம்ஜி ரோடு போனான். அதே தெருவிளக்கு. 


கீழ உட்கார்ந்தான். கையில புத்தகம் இல்ல. கையில ஒரு பேனா. ஒரு பேப்பர்.


எழுதினான். 


"அன்புள்ள அடுத்த அகில்,  

நீ யாருனு எனக்கு தெரியாது. ஆனா நீ இங்க உட்கார்ந்து படிப்பனு எனக்கு தெரியும். ஏன்னா கஷ்டம் எல்லாருக்கும் ஒன்னு தான்.  

இந்த விளக்கு 2 வருஷம் எனக்கு சோறு போட்டுச்சு. இனிமே உனக்கு.  

பயப்படாத. தூக்கம் வரும். பசி வரும். அழுகை வரும். ஆனா விட்டுடாத.  

நான் ஜெயிச்சேன். நீயும் ஜெயிப்ப.  

உன் அண்ணன்,  

அகில்.  

PS: பக்கத்துல கோதே அகாடமி. என் பேர சொல்லு. உதவி செய்வாங்க."


பேப்பரை மடிச்சு விளக்கு கம்பத்துல ஒட்டினான். கண்ண துடைச்சான். 


வானத்தை பார்த்தான். "தேங்க்ஸ். என்னை தனியா விடாததுக்கு."


நண்பர்களே. 


உங்க வாழ்க்கைல ஒரு "தெருவிளக்கு" இருக்கும். கஷ்டம். அவமானம். பசி. தூக்கம். 


அதுக்கு கீழ உட்கார்ந்து அழாதீங்க. படிங்க. 


ஏன்னா அந்த விளக்கு அணையும் போது, நீங்க எரியணும். 


*_அகில் ஸ்விக்கி பேக்ல புத்தகத்த வச்சான். ஜெர்மனி டிக்கெட் எடுத்தான்.  

நீங்க உங்க பேக்ல என்ன வைக்க போறீங்க. சாக்கு போக்கா. கனவா.  

முடிவு உங்க கையில.  

விளக்கு எரியுது. நீங்க எப்ப எரிய போறீங்க._*


உங்களுக்கு பிடித்ததா இந்த கதை தோழர்களே?

 

✍️ TamilVari 



கருத்துகள் இல்லை

Blogger இயக்குவது.